Besef


Zo langzamerhand komt het besef dat ik echt mijn derde kindje ga krijgen. De laatste paar dagen denk ik steeds vaker dat dat heel anders is dan ik mij vroeger had voorgesteld. Zoals zoveel dingen anders gaan trouwens.

Vroeger had ik nooit gedacht dat ik 3 kinderen zou krijgen. Ik wilde er twee en heb ik ook altijd voor ogen gehad dat ik er twee zou krijgen. Ik had ook bedacht dat ik n keer zou trouwen en samen met die man oud zou worden. Ik heb het 5-jarige jubileum niet gehaald.

Ik zou carrire maken, het liefst in de journalistiek. Buitenlands corresponte zei ik als klein meisje als iemand mij vroeg wat ik wilde worden. En wat ben ik geworden? Ik heb een diploma marketing en communicatie en een CV van 3 kantjes vol met werkervaringen. Horeca medewerkster, administratief medewerkster, expediter, helpdeskmedewerker, copyshop beheerder, postkamermedewerker, telefonisch verkoopster en op dit moment mag ik mij nog 2 maanden assistent engineering noemen. En dan…? Afwachten wat voor beroep er dan een plaatsje voor mij vrij heeft.

26 weken ben ik nu zwanger, nog 14 te gaan. Het begint echt te kriebelen. De babykamer MOET af, bepaalde spullen MOETEN nog gekocht worden. De kamers van de jongens MOETEN uitgemest worden. Afgedankt speelgoed MOET uitgezocht worden, weggegooid worden of opgeborgen worden. Sommige dingen zelfs verkopen.

Mijn ramen MOETEN nog gelapt worden, de keukenkastjes MOETEN nog schoon van binnen. Mijn kledingkast MOET nog opgeruimd worden en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik heb mij opgegeven voor een cursus journalistiek. Ik MOET van mezelf gaan leren. Kijken of het haalbaar is om toch iets van mijn vroegere “dromen” waar te maken. Of het mij lukt om datgene te gaan doen wat ik jaren wilde doen, maar wat er eigenlijk nooit van gekomen is. Ik maak mezelf erg druk. Opruimen, schoonmaken, leren. Als het meezit nog even een dakkapel laten plaatsen en een vaste trap naar boven. Dat allemaal voor mijn uitgerekende datum.

Nog 8 weken werken en dan ben ik 16 weken thuis. Nog 24 weken de tijd om een nieuwe baan te vinden of mijn huidige baas ervan te overtuigen dat hij mij echt nodig heeft. Het aftellen is begonnen, het jaar 2010 bijna om. Met frisse moed, vol uitdagingen ga ik op naar 2011. 2011 wordt MIJN JAAR!!!

Facebook Comments