Mijn gezin


Een blog bijhouden terwijl je een gezin hebt met 3 kinderen, werkt, moet solliciteren, het huishouden doen, studeren en overige hobby’s beoefenen, dat valt niet mee. Vaak denk ik, ik moet wat schrijven, maar regelmatig kan ik me er niet toe zetten. Wat maak ik mee? Niet veel, de dagelijkse dingen.

De dagelijkse beslommeringen, zo heet mijn blog wel, maar om nou dagelijks te melden dat ik alweer ramen gelapt heb, weer 3 keer wakker geworden ben vannacht om Keyon zijn speen terug te geven, terug op zijn rug te leggen of hem gewoon even moet troosten, lijkt mij ook niet interessant.

Muis

Wat wel leuk is om te melden, Sylvester heeft een zijn eerste toets gehad en heeft deze goed gemaakt. Het hoogste cijfer van de klas, een 8,7 op geschiedenis. Kijk, dat is mijn mannetje! Ook leuk om te melden, afgelopen zaterdag heeft hij een doelpunt gescoord tijdens de voetbalwedstrijd. Supertrots en ineens vol zelfvertrouwen. In januari heeft hij zijn eerste spreekbeurt, waarover…MUIZEN!!!

Hoe verzint hij het. Mijn kleine mannetje wordt groot. Nog een paar weekjes en dan is hij alweer 9!

Dan hebben we natuurlijk Ferris. 2,5 jaar heeft hij erover gedaan om zijn zwemdiploma A te halen. Bloed, zweet en tranen heeft dat gekost, maar vlak voor de zomervakantie heeft hij dan eindelijk zijn A-diploma gehaald. En nu, hij is een waterrat, zwemt iedereen eruit en mag met een beetje geluk over een dikke 2 weken afzwemmen voor B. Een klein toppertje! En na zijn zwemdiploma? Tennis of fietscross.

Keyon is alweer ruim 7 maanden, dat gaat razend snel. Sinds gisteren kruipt hij dan echt. Al zeker 3 maanden aan het oefenen, knien onder zijn kont, maar vooruit komen ho maar. Hij ging zelfs niet achteruit! Een aantal dagen geleden begon hij met zijn knien op de juiste manier voort te bewegen, zijn ene arm ging erachteraan en met zijn andere arm nam hij een duikvlucht, op zijn doel af. Tot gisteren. Het kwartje viel, het lampje ging aan en daar ging meneer met een wat onzekere tred, recht op zijn doel af.

Keyon begint te brabbelen, reageert op onze stem, brabbelt in zijn eigen taaltje terug. Lijkt wat eenkennig te worden en begroet ons telkens met een heerlijke brede lach.

Kruipende baby

En zo groeit ons gezin, nieuwe mijlpalen, nieuwe grenzen ontdekken en zo is het jaar alweer bijna om. Sinterklaas staat al bijna voor de deur en waarschijnlijk hebben we nu toch echt de laatste mooie dagen gehad. De nachten worden weer langer, de dagen korter, het wordt kouder, koning Winter is onderweg, andere banden onder de auto, de winterjassen weer uit de kast, wij zijn er klaar voor!

Tot mijn volgende inspiratie momentje….

Facebook Comments