DNA broek


Een aantal weken geleden heb ik een soldatencargo broek voor Sylvester gemaakt. Al toen ik daar mee bezig was, kwam Ferris al bij mij. Mama, ik wil ook zo’n broek. Nou vind ik het niet leuk om voor beide kinderen exact dezelfde kleding in de zelfde stof te maken, dus ik had met Ferris afgesproken dat hij een soortgelijke broek zou krijgen met een andere stof en dat we samen wel stof uit zouden zoeken. Niet veel later ging in naar Harry’s Stoffen in Enschede en kwam daar een superleuke, echt typische Ferris stof  tegen voor maar €1,- per meter!!

Voor dat geld kon ik dat natuurlijk niet laten liggen. Ook omdat ik wel zeker wist dat Ferris dit een leuke stof zou vinden. Nou zijn mijn naaimachine en ik met best wel veel projectjes bezig, dus ik was er nog niet aan toegekomen om aan zijn broek te beginnen. Daarbij heb ik met mijn baan een stuk minder vrije tijd, dat is niet erg, maar wel lastiger plannen. Het patroon dat ik voor Sylvester zijn broek had gekocht, had nog 2 versies erbij zitten. Een korte broek en een 3/4 broek. Nou waren die broeken in deze tijd van het jaar  geen optie, maar ik wilde Ferris ook geen Cargobroek maken. Ik heb dus het patroon van de 3/4 broek gebruikt, maar de lengte van de cargobroek genomen. Van de week had ik het patroon al overgetrokken en uitgeknipt en ook het stof was al geknipt. Op de voorpanden had ik de zakken ook al zitten, dus vandaag was het de achterzakken erop en de broek in elkaar.

 

Het is een vrij dunne stof, eigenlijk te dun voor de winter en een tijdje terug heb ik van een vriendin oude kleding gekregen voor hergebruik. Daar zat ook een pyjamabroek bij. Voor een volwassen dame, maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb de bovenkant eraf geknipt, en de broekspijpen flink ingekort. Er zat een gulp in en die heb ik dicht gestikt en langs de zijkanten een naad erin gezet zodat het meer op de maat van Ferris zou zijn. De rest weggeknipt en toen had ik een binnenbroek. Deze was er nog makkelijk in te zetten ook.

Ik was vergeten om Ferris zijn taille te meten voor het elastiek, dus ik had zijn vader gevraagd of hij zijn taille even wilde meten en het mij door wilde geven. Dus ook het elastiek kon ik gelukkig op maat knippen en vandaag heb ik de broek afgemaakt. Ik had Ferris een foto op de Whatsapp gezet, dus toen ik ze kwam halen van hun vader, was het eerste wat hij zei: dus mijn broek is af? Mag ik ‘m aan als we thuiskomen?

 

Thuisgekomen heeft Ferris de broek gepast en niet meer uitgetrokken. Hij zit perfect, hij is blij en ik ben best wel een beetje trots op mezelf. Elke keer dat ik iets maak, wordt het weer beter. Hopelijk wordt ik ooit nog eens ervaren en draai ik nergens mijn hand voor om.

 

Facebook Comments