Afscheid nemen 10


Ergens in 2007 heb ik besloten dat ik mijn haar zou laten groeien. Lang moest en zou het worden en het ging me lang niet snel genoeg. De reden waarom ik het lang wilde, is voor een aantal mensen wel bekend. En vanaf die tijd heeft het gegroeid. Af en toe liet ik de punten knippen en ging er een pot verf door, maar echt maar af en toe. De laatste ruim 3 jaar, knipt mijn geweldige buurvrouw mijn haar, maar ook die van mijn kids en een vriendin voor mij komt speciaal vanaf het zuiden naar het oosten om het haar van haar dochter te laten knippen door mijn buurvrouw. Maar als ze knipte ging het dus om millimeters, want mijn haar zou lang blijven. Ik had mooi lang haar, golvend als ik een vlecht in had gehad, lang tot bijna op mijn billen.

Maar lang haar is ook best lastig, ik kreeg moeite met het vlechten van mijn haar, ik kreeg knopen er minder makkelijk uit, omdat ik er simpelweg niet meer bij kon. Haren wassen duurde altijd lang, een snelle douche was er niet bij. Op campings had ik te weinig tijd om mijn haren te wassen, had ik net de shampoo eruit, ging die douche uit, mag je 5 minuten wachten voor je weer verder kunt. Sta je dan met je hoofd vol crèmespoeling….want zonder crèmespoeling, kwam er geen borstel door. De laatste tijd vloog mij al vaker de gedachte door mijn hoofd dat ik er maar eens een flink stuk af moest laten knippen, maar die gedachte verdween ook vaak weer snel. Zonde, dacht ik.

Vanmiddag op de fiets vloog die gedachte weer mijn hoofd binnen, alleen dit keer bleef  die hangen. Dus ik de buuf een berichtje gestuurd en vanavond heb ik afscheid genomen van mijn lange haren….

Facebook Comments

10 gedachten over “Afscheid nemen

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.